Fondsenwerving

Een verhaal wat ik van de week van Maarten ontving wilde ik ook met jullie delen. 

Maarten: “Afgelopen week hadden we hier de eerste week van de school holiday periode van 3 weken. Een lange hectisch maar bovenal erg gezellige periode met ruim 300 kinderen op het terrein iedere dag.

De eerste week allerlei activiteiten en de kinderen uitgelaten rondrennend over het terrein. We hebben sinds een tijdje betonnen banken en tafels buiten staan als zitplek en meeting point voor onze mensen en in de middag voor de kinderen. Zeg maar ”hufter-proof”-materiaal dat tegen een stootje moet kunnen. Tot nu toe gaat dat goed en wordt het meubilair netjes gebruikt en onderhouden. Echter de eerste week gaat het mis en breekt tijdens een robbertje stoeien de betonnen bank doormidden. Dat was wel even schrikken naast paniek dat het ding het begaf.

De jongens die er schuld aan waren probeerden eerst de schuld op de anderen te schuiven en de breuk te verdoezelen door de betonnen bank weer terug op zijn plek te zetten en de breuk met wat modder te verpakken. Maar ja helaas, want ze werden gadegeslagen door één van de Fieldworkers die hun eerst even hun gang liet gaan totdat de bank op zijn plek stond. Hij had er zelf lol in natuurlijk, want hij wist de uitkomst van zijn interventie daarna.

Kortom, nadat de bank weer op zijn plek stond, liep de fieldworker er heen en ging er bijna op zitten, totdat één van de jongens riep dat hij dat niet moest doen. ‘Waarom dan niet?’ vroeg de fieldworker. Tsja.....uuuhhh.....daar had hij de jongens beet en kwam de aap uit de mouw. 

De bank was dus stuk en de fieldworker vond dat zij die nu maar eens moesten betalen. Maar ja van een kale kip kun je niet plukken, dus werd bedacht dat de kinderen met zijn allen maar eens geld moesten verzamelen om een nieuwe bank te kopen. Dus hoe doe je dat dan het snelst? We openen onze eigen tuck-shop, een winkel waar je snoepjes, telefoon kaarten, limonade kan kopen. Dus sinds de eerste week lopen hier de fieldworkers rond met grote zakken lollies en chips om te verkopen. De verkoop gaat goed begreep ik vanmorgen en we zitten op ongeveer 1/4 van de kosten voor een nieuwe bank.

Ben wel blij met het initiatief van de fieldworkers en hun eigen fondsenwerving. Op die manier leren onze kinderen wellicht dat niet alles uit de hemel komt vallen.

Het enige probleem is nu dat ik op ieder moment van de dag wordt gevraagd om een lollie te kopen om hun te sponsoren. Voor de fieldworkers is het ook wel een eye opener, wat zij zien nu ook dat fondsenwerving niet zo heel simpel is.”

Afgelopen week heeft Servin zijn diploma uitreiking gehad. Tijdens de borrel na afloop kwam ik in gesprek met een docent van zijn school. Ook hierbij kwam mijn verhaal ter sprake. Om een lang verhaal kort te maken, het Sportcollege van ROC Midden Nederland heeft een mooie bijdrage geleverd. Een beetje ingepakt zie je deze hier, sommige dingen moeten te raden blijven. Bijzondere exemplaren die zeker door de kinderen gewaardeerd gaan worden. Namens de kinderen heel erg bedankt.

Al jaren hebben wij een leverancier van sinasappels aan de deur. Onze “zuiver sap”man is altijd erg betrokken. Hij vroeg mij om informatie over dit project, wat ik hem graag gegeven heb. Deze week heeft hij middels zijn nieuwsbrief-mailing aandacht besteed aan dit project.

Wat vooral heel fijn is, is dat de eerste donaties zelfs al binnen zijn naar aanleiding van zijn mailing. Omdat ik niet iedereen persoonlijk kan bedanken, wil ik dat op deze manier doen. Geweldig.